خلوتی که برای گریستن نمی یابی ، خود را نقابی از لبخند می سازی ؛ نقابی تیره ، چنان که در تاریکیِ روزهایت تشخیص بدل بودنش ممکن نباشد ؛ چنان ماهرانه که تلخیِ آن به زبانِ خلق نیاید ؛ و سرد ... با این لبخند ، حالِ من بسیار هم خوب است. من عادت ندارم جز خودم ، کسی را فریب دهم. باور نکن !
نام نویسنده رو نمی دونم
+
نوشته شده در سه شنبه چهارم بهمن ۱۳۹۰ساعت 21:37 توسط
|
انتظاراتت را روی طول موج خاصی تنظیم میکنی و آنچه میبینی، 'این جهان' میخوانیاش. هرگاه بخواهی، میتوانی خود را با طول موجهای دیگر هم تنظیم کنی.