صبر و حوصله می خواهد ، زمان می خواهد. بین خاطره و حضور ، بین بودن و نبودن ، فاصله ای نیست.
آدم ها هستند که فاصله را می سازند. چنین است که می شود دل داد و اصرار کرد
و برد و در خیابان تنهایی قدم زد و بی خیال قهوه ی تازه دم فرانسوی ،
چشم به راه سپیده ای شد که هنوز سر نزده است.